ekolog, profesor nauk technicznych, działacz społeczny. Dwukrotnie pełnił funkcję Ministra ochrony środowiska. Pełnił istotne funkcje w międzynarodowych instytucjach, m.in: wiceprzewodniczącego Komisji ONZ ds. Zrównoważonego Rozwoju, doradcy Sekretarza Generalnego OECD. W 1996 został laureatem największej w Europie nagrody „Der Deutsche Umweltpreis” (tzw. ekologiczny nobel) w ochronie środowiska za całokształt dokonań jako naukowiec, polityk i działacz ekologiczny. W latach 2008–2009 był przewodniczącym Ramowej Konwencji ONZ ds. Zmian Klimatu, w ramach której zorganizował i pełnił rolę prezydenta 14. Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu (COP14).

pracownik Wydziału Filozofii Chrześcijańskiej na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, zatrudniony na stanowisku profesora w Katedrze Antropologii Środowiskowej. Pełni funkcję kierownika Zakładu Ekofilozofii w Instytucie Ekologii i Bioetyki UKSW, jest też członkiem kilku międzynarodowych towarzystw naukowych. Jest autorem i redaktorem kilku książek oraz kilkudziesięciu artykułów naukowych. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się wokół takich zagadnień jak rozwój zrównoważony, filozoficzna refleksja nad kryzysem ekologicznym oraz wkład religii w sprawstwo kryzysu ekologicznego oraz przeciwdziałanie temu kryzysowi.

prawnik, wieloletni pracownik administracji państwowej, prezes Fundacji Promocji Pojazdów Elektrycznych, członek Zarządu Transport and Environment (europejskiej federacji organizacji pozarządowych promujących politykę zrównoważonego transportu). Pełnił ważne funkcje państwowe, m.in. pełnomocnika Rządu do spraw polityki klimatycznej, Ministra Środowiska, Wiceministra Gospodarki, członka Rady Nadzorczej Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska a także na arenie międzynarodowej, tj. Prezydenta 19 Konferencji Stron Konwencji Klimatycznej ONZ – COP19 w Warszawie oraz współprzewodniczącego delegacji Unii Europejskiej podczas 17 Konferencji Konwencji Klimatycznej w Durbanie. Marcin Korolec brał udział w procesie negocjacji o członkostwo Polski w Unii Europejskiej, jako Asystent i Doradca Ministra Jana Kułakowskiego oraz Minister Danuty Hubner.
W 2011 wprowadził Polskę do Rady Administracyjnej Międzynarodowej Agencji Energii Odnawialnej (IRENA) w Abu Dhabi. Był współzałożycielem Zielonego Trójkąta Weimarskiego – współpracy Ministrów Środowiska Francji, Niemiec i Polski (2013), Reprezentował Polskę w Zarządzie Zielonym Funduszu Klimatycznym (Green Climate Fund) 2013 – 2015.

jest pallotynem, doktorem nauk teologicznych w zakresie teologii duchowości. Był prowincjałem księży pallotynów w Poznaniu w latach 2011–2019, biskupem pomocniczym ełckim w latach 2020–2021, arcybiskupem koadiutorem katowicki w latach 2021–2023, arcybiskupem metropolitą katowickim w latach 2023-2024, administratorem apostolskim sede vacante diecezji sosnowieckiej w latach 2023–2024. Arcybiskup metropolita warszawski od 2024, ordynariusz wiernych Kościołów wschodnich w Polsce niemających ordynariusza własnego Kościoła sui iuris od 2025.

W ramach Konferencji Episkopatu Polski został w 2020 przewodniczącym Rady ds. Apostolstwa Świeckich, w 2021 członkiem Komisji ds. Polonii i Polaków za Granicą (następnie przemianowanej na Zespół przy Delegacie KEP ds. Duszpasterstwa Emigracji Polskiej, w 2022 delegatem ds. Ruchu Szensztackiego w Polsce, w 2023 delegatem ds. Apostolstwa Chorych i członkiem Rady

Magdalena studiuje na wydziale teologii Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego na kierunku coaching i mediacje społeczne.